تبلیغات
MovieWeb - نقد و بررسی فیلم - `Win Win

http://movieweb.persiangig.com/Logo/LogoRB.jpg

سه شنبه 24 آبان 1390  07:38 ب.ظ

نوع مطلب: (نقد فیلم و سریال ،) توسط: DoMiNo

فیلم Win Win  (2011) سومین فیلم در کارنامه ی سینمایی تامس مک کارتی (معروف به تام مک کارتی)  به عنوان کارگردان محسوب می شود. مک کارتی که تجربه ی سینمایی اش در زمینه ی بازیگری بسیار  بیشتر از کارگردانی ست، در دو فیلم پیشینش The Station Agent و The Visitor به خوبی توانسته استعداد خود را در ژانر کمدی و بازی گرفتن از هنرپیشگان به نحو احسن، به نمایش گذارد.  Win Win  گرچه از نظر بازخورد درمیان تماشاگران و نیز منتقدان در جایگاه دو فیلم قبلی مک کارتی نیست، اما با این وجود فیلم خوش ساختی در ژانر کمدی درام به حساب می رود که توانسته ترکیب متناسب و به جایی از بازیگران را در کنار هم جمع کرده و از پتانسیلهای آنان به بهترین شکل بهره گیرد.

محور اصلی داستان فیلم حول یک وکیل میانسال به نام مایک فلرتی می گذرد که زندگی متوسطی را در یکی از شهرهای کوچک نیوجرسی می گذراند. وی که سابقا به طور نیمه حرفه ای کُشتی گیر بوده در حال حاضر در کنار کار وکالتش به  عنوان شغل ثانویه، وظیفه ی مربیگری تیم کشتی یک مدرسه را برعهده دارد. مایک، همسر و پدری دوست داشتنی در خانه و فردی معتمد در کارش به حساب می آید ولی تحت تاثیر وضعیت نابسامان اقتصادی در امریکا به مشکلات مالی برخورده. درخت مقابل درب خانه اش از فرط کهنسالی در شرف فرو افتادن است و وی یا وجود یادآوری های همسرش فکری به حال آن نمی کند، لوله های دفتر کارش سر و صداهای عجیب و غریبی می دهند و عنقریب ترکیدن اند اما مایک نمی تواند از عهده ی هزینه ی زیاد تعویض لوله ها برآید، و تیم کُشتی اش نیز به طور پیاپی می بازد. همه ی این مشکلات وی را در وضعیت روحی نامناسبی قرار داده به طوری که استرس زیادش ممکن است منجر به حمله قلبی شود.

در بحبوحه ی همین شرایط آزاردهنده است که مایک متوجه می شود یکی از موکلین اش به نام لیو که پیرمردی مبتلا به آلزایمر است (با بازی تحسین برانگیز برت یانگ)، حقوق ماهیانه ی هنگفتی را بابت قَیِمی اش می پردازد. بنابراین مایک علی رغم جدال و بازداری باطنی اش تصمیم می گیرد مانع از حکم دادگاه برای فرستادن جو به خانه  سالمندان ایالتی شود و قَیِمی وی را برعهده بگیرد، اما دور از چشم دادگاه و نیز بدون همسرش او را به یک خانه سالمندان خصوصی نزدیک محل کارش می فرستد. در چنین شرایطی ست که سر و کله ی نوه ی نوجوان لیو به نام کایل پیدا می شود. کایل نوجوان آشفته ای ست که به دلیل مشکلاتش در خانه از آنجا  فرار کرده و برای زندگی با پدربزرگش به نیوجرسی آمده. اما مسئله ی عَطفی داستان اینجاست که دست برقضا کایل یک کشتی گیر حرفه ای ست که به دلالیل نامعلومی کشتی را کنار گذاشته است. به این ترتیب مایک که با وضعیت کمدیک پیچیده ای مواجه شده سعی می کند از شرایط بوجود آمده برای پیشرفت تیم کشتی اش و در اثنای آن برطرف کردن مشکلات مالی اش استفاده کند. اما این تصمیمات مایک، وی را به طور پیاپی ناچار به دروغ و مخفی گری می سازد و در منجلاب پیچیده ای گرفتار می گرداند. در ادامه وقتی مادر معتاد کایل از راه می رسید شرایط وارد وضعیت بعرنج تری می شوند...

طرح داستانی فیلم، نسبتا ساده و کم و بیش کلیشه ای به نظر می آید، اما پرداخت صحیح قدم به قدم داستان و رعایت توالی داستانی به بهترین شکل، با مکمل دیالوگهای موجز، هوشمندانه و به جا، فیلمنامه را به یک فیلمنامه ی نسبتا بی نقص کمدی درام با تم ورزشی بدل کرده است. 

در کنار فیلمنامه، بیش از هرچیز انتخاب فکرشده ی بازیگران و ایفای نقش ماهرانه و کنترل شده ی آنان خودنمایی می کند. پال جیاماتی در نقش کاراکتر اصلی داستان، بار دیگر توانسته به خوبی نشان دهد بهترین گزینه ی هر کارگردانی ست برای به تصویر کشیدن کاراکترهای درمانده اما عدالت محوری که با تراژدی اخلاقی مواجه می شوند. ایمی رایان  به درستی نقش یک قطب اخلاقی خانواده را در قالب همسر مایک ایفا می کند که در ابتدا از برقرار شدن رابطه بین کایل نوجوان با دو دختر خردسالش نگران است اما وقتی از زندگی سخت کایل باخبر می شود برای نگه داشتن او در خانه اش پافشاری می کند و حتی  به مایک می گوید که مادر کایل را خواهد کشت!  بابی کنوالی بازیگر نه چندان نام آشنایی که ُفیلم Station Agent  مک کارتی جزو نقش آفرینی های برجسته ی سابقش محسوب می شود، در این فیلم در نقش تری دوست صمیمی مایک، بار اصلی کمدی فیلم را بر دوش دارد و به خوبی از عهده ی آن برآمده. الکس شفر نیز که Win Win نخستین کار بازیگرای اش به شمار می آید به عنوان اولین تجربه ی بازیگری اش، با مهارتی مثال زدنی توانسته شخصیت راه گم کرده، آشفته، خشمگین اما خوش قلب کایل را ایفا کند. در ضمن مهارت دور از انتظار وی در کشتی نیز واقعا ستودنی ست! در حال حاضر یک فیلم کوتاه و یک فیلم بلند از وی در مرحله پس از تولید و تولید قرار دارد.  قطعا باید منتظر ایفای نقش های بهتری از وی باشیم.

فیلم در انتها خود را از کلیشه های معمول ژانر ورزشی رها ساخته و  با پرهیز از پیروزی شکوهمندانه ی نهایی، با یک جمعندی متعادل و تا حدودی خوشبینانه داستان را به پایان برده است.


آخرین پست ها